Deze blog gaat over project camper, de ‘Boss Boss’. Maandag 25 maart zou het beton worden gestort voor de fundatie van ons tuinhuis. Maar zoals de familie Bettink betaamt kan daar zomaar een onverwacht plan doorheen lopen. Op vrijdag 22 maart zagen we een leuke camper op marktplaats, we waren meteen verliefd. Zaterdag 23 maart is Suus met haar vader de camper gaan halen in het oosten van het land. De Boss Boss, zoals ie heet is een Mitsubishi L300 met een Bergland opbouw, uit 1986 en slechts 80.000km op de teller en een benzine uitvoering.

Een probleem, Tijn kon niet mee om dat de voorbereidingen voor het beton storten plaats moesten vinden. Dus een verrassing….. de ‘Boss Boss’ gaat niet zo hard, 68 pk motor en met wind best wind gevoelig. Maar superleuk om te rijden, de rit duurde een tijdje maar daar kwamen ze eindelijk. Bij aankomst meteen verliefd, alleen dat luchtje. Fedde wilde er niet eens in, de Boss Boss stonk… Tja en dan ga je diezelfde dag nog op zoek. Maar eens even een vinger in de wand prikken. En ja dan binnen een uur is het resultaat dat de Boss Boss uit elkaar ligt.  De schimmel kwam onder alle panelen vandaan en de rotte plekken ook.

Maar ja we waren zo verliefd dat we besloten de Boss Boss te houden. Van de verkopende partij nog geld terug gekregen omdat ie ook niet wist dat het zo erg was., Een beetje vocht wisten we, maar dit.. Tijd voor een actieplan. En toen kwam de lockdown en hadden we plenty tijd om aan de slag te gaan met de Boss Boss, het beton van het tuinhuis moest tenslotte nog drogen. En je zal maar een paar verloren dagen hebben die kun je met gemak opvullen. Althans de Bettinkjes…

 

De keuze is gemaakt we gaan de Boss Boss helemaal opknappen.. Natuurlijk Tijn voor de techniek en Suzan voor het interieur. Alles geïsoleerd en nieuw houten frame ingetimmerd, aluminium behandeld, geïsoleerd en nieuwe elektra getrokken. Fedde en Doutzen moeten tenslotte wel LED  verlichting hebben en een USB aansluiting in een camper uit 1986. Ach ja ieder zo zijn hobby 🙂

Stapje voor stapje zijn we bezig de Boss Boss een nieuw interieur te geven. Echt alles gaat eruit en nieuw erin. Nog nooit een camper opgeknapt maar eens moet de eerste keer zijn. Het leuke is dat de hele buurt en alle wandelaars komen kijken en meteen verliefd zijn op de camper. Mensen vragen of we de Boss Boss willen verkopen als ie klaar is. Een buurvrouw biedt ons een stalling aan. Nu de lockdown in volle gang aan de gang is worden campers stilaan populairder. We hebben de Boss Boss net op tijd gekocht. Een goede intuïtieve aankoop. Hoewel je dat in eerste instantie niet zou zeggen met alle rotte delen is het in lockdown een uitkomst. Lekker buiten bezig, schoonouders doen mee, veel praatjes met mensen die voorbij lopen. Echt heel gezellig! Nou staan we er ook echt schitterend bij. Klussen in een natuurgebied, wie kan dat zeggen.

 

Wanneer de elektra erin zit wordt het steeds meer afbouwen geblazen en komt de afwerking. Dat is vooral Suus haar afdeling en met haar moeder maakt ze kussen, gordijnen, behangt en schildert ze er op los. De Boss Boss wordt steeds mooier en de complimenten van de wandelaars steeds meer.. Echt heel leuk. Ondertussen beginnen wij ons steeds meer te verbazen over de ‘intelligente’ lockdown. Wij vragen ons af wat nou precies het intelligente eraan is? We krijgen steeds meer twijfel of dit wel een goede weg is die we aan het inslaan zijn. Ons gevoel zegt in ieder geval van niet.

 

 

 

Inmiddels zit het plafond er helemaal in en is er een nieuw dakluik geplaatst. Het dakluik en de schoorsteen waren twee plekken waar de Boss Boss lekkage had.

We hebben ook besloten een siliconen laag aan te brengen op het dag. Zodat we zeker weten dat het gehele dak 100% waterdicht is. Een spannende klus omdat je de siliconen laag heel gelijkmatig als een vloeibare laag erop aan brengt. Maar het resultaat is prachtig we zijn super tevreden. Tja als je het doet moet je het goed doen….

Nou dak is dicht, elektra is gedaan, kastjes zijn geschilderd en het plafond ziet erin. Boss Boss 1.0 had een douche en wc, wij hebben die eruit gehaald en vervangen door een open kast met daaronder dichte kastjes met en Portipot wc. Dat blijkt een schot in de roos. De Boss Boss krijgt een hele gave uitstraling daarvan. Ook de koelkast meteen maar vervangen door een beter werkend exemplaar.

De kussen die Suus haar moeder heeft gemaakt zijn schitterend. Dubbelzijdig, zodat je een zit en een slaapkant hebt De gordijnen zijn ook heel mooi in stijl en de kastje zijn behangen..

 

Wanneer de camper af is is ie niet meer te herkennen van het oud bruin waarmee ie voor de deur kwam rijden. het is een frisse helemaal opgeknapte prachtige camper geworden. De garage heeft de distributie vervangen en een hele grote beurt zodat we ermee weg kunnen. En dat is natuurlijk in Corona tijd een zegen. Het pakt allemaal heel goed uit…

 

 

 

Tijd voor Champagne!

 

 

 

Inmiddels is het werk stilgevallen. Binnen mijn bedrijf als coach/trainer is nagenoeg alles gecanceld. In eerste instantie toch wel even paniek, maar na twee weken eigenlijk berusting. Een lang verwachte wens, een sabbatical, wordt werkelijkheid. Ik heb een technische achtergrond, werktuigbouwkunde en autotechniek. 15 jaar geleden heb ik de switch gemaakt om mensen te gaan coachen en mijn compagnon Kees ontmoet tijdens de opleiding in 2006. Samen zijn we het veterinaire werkveld gaan coachen en later in ziekenhuizen medisch specialisten in opleiding. Dus altijd met hoog opgeleide professionals. Erg leuk werk om te doen, mensen stil te laten staan en laten onderzoeken wat hun talenten zijn en wie ze willen zijn in privé en werk. En nu sta ik zelf even stil, gedwongen dat wel. Het enige wat nog doorloopt is dat Kees en ik op een hulplijn voor artsen zitten die mentale ondersteuning nodig hebben tijdens de eerste golf. De telefoon stond niet roodgloeiend, integendeel. Artsen zijn toch vaak doorzetters en vinden dat ze alles moeten kunnen en zelf moeten oplossen. Maar de gesprekken die ik had waren ook heel mooi.

Ik kan me nog een heel mooi gesprek herinneren. De betreffende arts was werkzaam in het ziekenhuis en was helemaal overwerkt, ze zag het niet meer zitten. Al pratende kwamen we erop dat dit toch wel de ‘echte shit’ als arts is. Hier wordt geschiedenis geschreven en jij was erbij. Waarbij ik haar liet voorstellen dat ze over 30 jaar met haar kleinkind op schoot zit en die vraagt, ‘oma waar was jij voorjaar 2020 en wat deed je?’. En dat je dan vol trots kan zeggen dat je mensen hebt geholpen als arts in die bijzondere tijd. Op dat moment hoorde je alle zwaarte afvallen van de afgelopen periode en zei ze, ja dit is waarom ik arts ben geworden, om er in het heetst van de strijd te kunnen zijn. Een paar weken later sprak ik haar nog een keer.  Ze stond er helemaal anders in..

In de tussentijd zijn we ook nog een tuinhuis aan het bouwen. De betonnen fundatie wordt gestort. Kortom werk genoeg we hoeven ons niet te vervelen. Eindelijk de tijd om alles op en aan te pakken. En als klap op de vuurpijl kopen we een camper. Suzan is op pad gestuurd omdat die maandag er beton gestort zou worden, bij terugkomst blijkt de camper een flinke opknapbeurt nodig te hebben. Ook dat komt goed uit tijdens deze mini sabbatical. We storten ons vol in het camper avontuur. 6 weken lang elke dag, naast het thuisonderwijs, werken we aan de camper. Schoonouders doen mee en we creëren een heel nieuwe plek voor ons huis. De kinderen vinden het geweldig en de kat ook. De impulsieve aankoop blijkt een schot in de roos. Op veel vlakken, als tijdverdrijf in de lockdown, als speelplek voor de kids en niet te onderschatten (wederom) wijze les om je hart te volgen.

.